Taalkoorts

Deze week vloog voorbij. De dagen waren vol nieuwe inzichten. Ook heb ik het CERN-complex iets beter leren kennen: alle gebouwen zijn als het ware met elkaar versmolten via specifieke verdiepingen en doorgangen. Er is niemand die alle gebouwen kent op deze wonderlijke plek.

De andere zomerstudenten zijn betrokken bij heel andere projecten dan ik. Zo heb ik ISOLDE gehoord, ATLAS, CMS. Ik werk bij ALICE. Het is interessant om ideeën uit te wisselen over natuurkunde en techniek, omdat we allemaal ongeveer op hetzelfde kennisniveau blijken te zitten. Maar soms denk ik dat ik te dom ben. Al die slimme mensen in de kantine! Word ik echt ooit één van hen?

Ik weet het niet. Mijn eigen project verloopt in ieder geval naar wens. Ik heb inmiddels mijn eerste software-applicatie geschreven waarmee ik volgende week op “point two”, het laboratorium van ALICE, naar de ruwe data ga kijken met mijn begeleider. Het is prachtig weer hier. Vreemd dat ik toch enthousiast word bij de gedachte aan dat binnengezit.

Gisteren ben ik met Joonas en Paul, onze Schotse vriend, de stad in geweest. De noorderlingen zijn allemaal verbrand vanwege de intense zon. Straks ga ik hardlopen, het is zondag. Er is bewolking. De stranden schijnen prachtig te zijn. Ik ben benieuwd.

Geplaatst onder: Dagboek op 6 June 2010