Taalkoorts

In het gebouw waar ik werk staat een koffiezetapparaat. Het is een heel simpel systeem. Als men er 80 Rp (rappen, centen) in werpt, spuugt de machine een bekertje uit met iets zwarts erin dat gemakkelijk voor koffie door kan gaan. Het is weliswaar Italiaanse koffie, maar het smaakt goedkoop en nep.

Een roemloos zoemen vult de kleine ruimte waar deze koffie wordt gezet. Ik word er blij van. Er is verder niemand. Dit is mijn momentje in de ochtend.

Geplaatst onder: Dagboek op 9 June 2010