CERN (14-06) “De wieg”
Ben ik als natuurkundige geboren?
Afgelopen weekend ben ik op bezoek geweest bij Umer. Hij woont in Zürich en ik heb hem leren kennen via CouchSurfing. We hebben de stad verkend en veel nieuwe ervaringen opgedaan. Ik kon twee nachten bij hem slapen, en vanaf nu ‘onbeperkt lang’, zei hij. Mijn eerste vriend in Zürich.
Ook zijn we gaan clubben op een discoboot te Basel. Er waren drie verdiepingen met verschillende muziekstijlen. Aan het begin van de avond was er cabaret in het Duits.
Ik begin de mensen met hun verschillende talen hier steeds meer te waarderen, evenals het landschap. De woeste natuur hier heeft me verliefd gemaakt. Wat zou ik graag blijven! Ik speel met de gedachte om te solliciteren bij CERN, om nog een jaar als technische student te kunnen blijven werken. De kans om aangenomen te worden? Ik heb werkelijk geen idee. Maar wie zou de kans niet grijpen?
Omdat ik nog geen transportkaart had gekocht, reisde ik per auto op en neer naar Zürich. Het is een prachtige stad. Felix, de jongen die ik bij mijn eerste bezoek aan Basel leerde kennen op een feest, was er ook. Hij liet me het uitzicht zien vanaf de Zürich Grossmünster. Hij vertelde me dat hij nooit uit Zürich weg wilde en legde uit waarom. Dit was zijn leven. Zo wandelde ik met twee heren door de stad. Umer sprak ronduit over de historie van de stad.
Na het genoemde Baselse feest op de discoboot, vertrok ik in gezelschap van David, Josh, Ivo en zijn vriend naar Zürich. Ivo moest eruit bij Aarau. Ivo woonde nog bij zijn moeder. Ze zat al aan het ontbijt toen ik haar appartement binnenkwam om van het toilet gebruik te maken.
Een hartelijk goedemorgen klonk.
Eenmaal in Zürich sliep ik enkele uren. Umer had me de sleutel van zijn flat gegeven, omdat hij bij een kennis bleef. Ik vertrok rond de middag. Vervuld van emotie reisde ik vervolgens de 300 kilometer terug naar Genève. Het weekend in Zürich had nooit mogen eindigen. Het was een roes, door Umer en Felix beaamd.
Nu ben ik weer in thuishaven CERN. Wat is het hier toch rustig op zondagmiddag. Niemand, alleen een echtpaar met een wieg. Ongetwijfeld de wieg van een natuurkundige. Ik staar de baby na. Zal dit jonge schepsel ook ooit hier rondlopen, zoals ik nu doe? Verliefd op de elementen?
De wieg reist naar de horizon, mij vol vragen achterlatend.
Geplaatst onder: Dagboek op 14 June 2010
Hey Marco,
zo te lezen heb je het erg naar je zin en doe je veel ervaringen op. Stiekem benijdt ik je wel om het spannende leven wat je nu leidt, zo verschillend van die van mij.
Succes nog deze dagen en wat brengt het weekend je daarna? Je laatste dagen als 22-jarige… ga je het vieren met Zwitserse fondue?! hahaha (lijkt me lekker).
Ik denk aan je, hou van je
XXX
zus
p.s. ik moet nog 2,5 flink doorzetten en dan heb ik vakantie
hoi wat heb je het leuk zo te lezen geniet ervan hoor super leuk voor je dikke kus en tot horens maar weer doei lieve marco veel plezier groetjes ineke je tante ha ha uit katwijk
Hoi lieve Marco,
Prachtig verhaal, ik weet dat jou liefde voor Geneve echt is en als de kans erin zit dat je daar zou kunnen wonen dan zou ik de laatste zijn die jou zou tegenhouden.
Je bent toch wel bij me, ik draag jullie allevier altijd met me mee waar jullie ook zijn.
En die kans waarover jij schrijft, ik weet zeker dat de kans groot is dat jij daar kan blijven.
Je hebt namelijk zoveel te bieden.
Ik ben een trotse moeder!!!
Liefs Mama