Taalkoorts

Vandaag ben ik begonnen aan mijn verslag. Ik heb een half uur gedaan over de eerste zin. Te gewichtig… te grappig… te weinig woorden… Schrijven is nog verdomd lastig. Uit nood heb ik maar iets algemeens geschreven over de LHC, een tegeltjeswijsheid zo u wilt.

It is the aim of the LHC undertaking to reveal physics beyond the Standard Model by colliding particles at center of mass energies up to 14 TeV.

Constructief commentaar van mijn lezers is welkom.

Zojuist heb ik Saurabh van het vliegveld gehaald en met hem geluncht. Hij kwam juist uit Barcelona en is, net als ik, een fysicus. Een geofysicus, om precies te zijn. Vanavond ga ik naar Umer, maar ik weet nog niet waar ik vanavond zal slapen, omdat Umer vroeg naar bed wil en ik juist de stad in ga. Misschien kan ik nog wat regelen via Saurabh: hij kende nog wel iemand in Zürich. Ik wil niet terugreizen naar Genève in het uiterste donker van de nacht.

Na een week van barbecues en mijn INDIAN FOOD party kijk ik uit naar een enerverend weekend in Zürich. Dankzij mijn Gleis 7-kaart mag ik nu gratis treinreizen. Bruno, een echte Genevaan, komt ook mee. Wie zal ik nog meer ontmoeten? De Duitser die bij Umer is. Misschien David, de jongen uit Lausanne.

Zwitserland herbergt zoveel schoonheid. En de mensen zijn vriendelijker dan in Nederland. Maar de mens is een conservatief, hardnekkig wezen. Misschien had ik daar mijn verslag mee moeten beginnen. Mijn ervaring met eerste zinnen is echter dat de beste altijd ’s nachts komen. Houd mijn weblog dus ook ’s nachts in de gaten.

Geplaatst onder: Dagboek op 18 June 2010