Taalkoorts

Ze zongen verjaardagsliedjes voor me in alle talen. Frans, Engels, Duits, Punjabi, Fins. Zelfs het begin van een Schots verjaardagsliedje kwam voorbij, en als dank daarvoor bracht ik de Nederlandse versie ten gehore.

Ieder jaar ben ik jarig op 21 juni, de eerste zomerdag. Maar dit is de eerste keer dat ik die eerste zomerdag op CERN vier. Saurabh kwam ’s ochtends met een taart aanzetten en tijdens de lunch volgden felicitaties van al mijn collega’s hier. En later die dag, tijdens de wedstrijd Spanje-Honduras, was er een toost. Hoewel dit jaar de zomer begint op een ordinaire maandag, heb ik weinig werk kunnen verrichten. Een grote verrassing was het arriveren van mijn Nederlandse studiegenoten! Zij blijven hier zes weken via het NIKHEF-programma. Fijn!

Facebook, nog een hoofdstuk. Het begint inmiddels mijn tweede leven te worden, omdat het me verbindt met alle mensen die ver weg zijn. Dat is de smoes die ik gebruik voor de verslaving. Het is een manier om vrede en onvrede te uiten en iedereen leest het onmiddellijk. Dat is pas openbaarheid van informatie! Perfect ook voor de moderne democratie: iedereen doet zijn zegje. Waarom de Tweede Kamerverkiezingen niet gewoon via Facebook werden gehouden, is mij een raadsel. Mijn Facebookpagina is inmiddels een soort wanstaltige reflectie van mijn leven. Ook daar dus veel gelukwensen voor mijn 23ste verjaardag.

Vandaag is de dag na het feestje. De mensen zijn weer braaf aan het werk en naar college. Ik verricht achterstallige werkzaamheden, voordat mijn Italiaanse supervisor uitvindt dat ik een dag heb zitten niksen. Zou ze mijn Facebookpagina lezen? Ik hoop het niet. Hoewel, misschien volgt dan een laatste verjaardagsliedje in haar mediterraanse moedertaal.

Geplaatst onder: Dagboek op 22 June 2010